W pierwszym kwartale 2026 roku moja działalność misyjna koncentrowała się na organizacji i prowadzeniu cyklu ceremonii „Moc Lodu i Ognia”, realizowanych w duchu Wyznawców Słońca. Wydarzenia te odbywały się w otoczeniu natury i stanowiły przestrzeń do duchowego oraz fizycznego oczyszczenia, regeneracji i pogłębiania kontaktu człowieka z żywiołami oraz cyklem Słońca.

Ceremonie „Moc Lodu i Ognia” łączyły rytuały saunowe z praktyką świadomego oddechu, morsowaniem, pracą z zapachem, muzyką ceremonialną oraz elementami wspólnotowego przeżywania transformacji. Ich głównym celem było przywracanie równowagi pomiędzy ciałem, emocjami i duchem, a także budowanie głębszej relacji człowieka z naturą i własnym wnętrzem.

W okresie od stycznia do marca 2026 roku zorganizowałem i prowadziłem ceremonie plenerowe, skierowane zarówno do stałych uczestników wspólnoty, jak i osób nowych, poszukujących świadomej formy regeneracji i duchowego zatrzymania. Każde spotkanie było przygotowywane indywidualnie, z uwzględnieniem pory roku, energii przesilenia zimowego i przedwiosennego przebudzenia oraz aktualnych potrzeb uczestników.

Szczególny nacisk położony został na rytuały przejścia związane z zimowym oczyszczaniem i przygotowaniem do nowego cyklu solarnego. Ceremonie obejmowały naprzemienne doświadczenie intensywnego ciepła sauny i zimna lodowej wody, co symbolizowało proces odpuszczania, odnowy oraz wewnętrznego wzmocnienia. Praca z ogniem miała charakter oczyszczający i transformujący, natomiast kontakt z lodem uczył obecności, pokory i świadomego przekraczania własnych granic.

Działalność ta przyczyniła się do integracji społeczności osób poszukujących głębszego kontaktu ze sobą, naturą i wspólnotą. Wiele osób uczestniczących w ceremoniach deklarowało poprawę dobrostanu psychicznego, większy spokój wewnętrzny, redukcję stresu oraz wzrost świadomości ciała i emocji. Spotkania te budowały również relacje oparte na zaufaniu, wzajemnym wsparciu i wspólnym przeżywaniu rytuału.

Realizując tę misję, kontynuowałem statutowy cel odbudowy więzi człowieka z cyklami natury, rytuałem oczyszczania i wspólnotą. Sauna stawała się nie tylko miejscem regeneracji fizycznej, ale również przestrzenią duchowego odrodzenia i przypomnienia, że człowiek jest częścią większej całości.